Gezien de restaurator enkele twijfels had over de exacte hoeveelheid restauraties die plaatsvonden binnen een korte tijdspanne, werd besloten bijkomende analyses uit te voeren. Hieronder deelt de restaurator Etienne Van Vyve zijn waarnemingen met ons.

Tijdens de röntgenfluorescentiespectrometrie (vaker XRF genoemd, naar zijn Engelse acroniem), wordt de oppervlakte van het doek "bekogeld" met röntgenstralen, dit per zone van 1 mm. De weerkaatsing van de stralen geeft ons meer informatie over de minerale samenstelling van het schilderij. In functie van de densiteit van de minerale elementen, kunnen de onderzoekers per element een cartografie creëren. Hier vergelijken we het originele schilderij met zijn kwik-, zink- en bariumkaart.

Origineel vs. Kwik

Etienne van Vyve, restaurator: Ziehier de cartografie van het element kwik, een stof die voornamelijk gebruikt werd in de kleur rood. We zien dat de samenstelling van de bloes anders in elkaar zit ("mantel" hangt meer open) en dat bepaalde bloemenmotieven rechts momenteel onzichtbaar zijn. Bovendien is het onderdeel rechtsboven (samenstelling van de zetel) gescheiden... en dus wellicht origineel. Met andere woorden: deze analyse schept een beter beeld van welke afwerkingen al dan niet door Gauguin zelf werden gemaakt. 

Origineel vs. Zink

EvV: Zink (wit) is aanwezig in het overgrote deel van het werk, maar is hier af en toe onderbroken (zwarte zones) door een zwaarder pigment. Dit pigment komt wellicht overeen met restauraties en overschilderingen op basis van Barium (dat een deel van haar rechteroor afsnijdt). 

Origineel vs. Barium

EvV: De bariumkaart toont duidelijk latere restauraties aan.